lieve brief aan de Aarde

Lieve Aarde,

 

 

Wat ben je mooi deze dagen. Al jouw kleurenpracht komt weer tot leven.

Zie de bloemen, de bomen, de vogels, alles zingt en zoemt van nieuw leven.

Ik weet zeker Aarde, dat je je het lot van de mensen nu aantrekt.

De mensen zijn bang, ze zijn huiverig voor het nieuwe leven in zichzelf.

 

 

Jij bent er altijd voor mij lieve Aarde. Je steunt me onvoorwaardelijk en altijd overvloedig. Ik weet, je wordt daarin nauwelijks gezien, geëerd, liefgehad. Maar wat ben je groots, liefdevol, oneindig gevend.

 

Nu de mensen het zo moeilijk hebben omdat ze bang zijn voor het virus en velen ook nog binnen moeten zitten, voelt dat natuurlijk als een straf. Daar is het jou niet om te doen. Je wilt juist dat ze genieten van al jouw kracht en schoonheid.

 

 

Ik gun het jou, ik gun het ons, ons allemaal, dat we weer in harmonie met je omgaan. Want weet je Aarde, zo is het bedoeld, geven en nemen in gelijkwaardigheid, leven in overvloed met respect voor elkaars grenzen, ook die van jou. Laten we je liefhebben, eindelijk eens echt liefhebben.

 

 

Je betekent zoveel voor mij lieve Aarde, ik heb je lief, met heel mijn hart en ziel heb ik je lief.

 

 

Jacinta

 

Spontaan geschreven op 17 maart 2020 temidden van de transformatie rondom het Coronavirus.

 

Wat je hier ziet is een ''altaartje voor moeder aarde''.
Het is gemaakt uit de verse klei van onze eigen grond/tuin.
Het licht draag ik op aan Moeder Aarde om haar te eren met mijn licht.

Er liet zich een aarde-engel boetseren op een ondergrond van goud.

De kleuren die je ziet zijn gedroogde rozenblaadjes van uitgebloeide boeketten die ik destijds verzameld had.

 

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0